Od chwili powstania Jeziorki ( Byczyńskie i Jaworznickie) należały do parafii św. Wojciecha w Jaworznie. Z początkiem XX w. budowę kościoła lub kaplicy zaczęli rozważać mieszkańcy Byczyny. W 1913 r. zebrano na ten cel 1000 koron austriackich. I wojna światowa przyczyniła się do dewaluacji waluty i zebrana kwota straciła wartość, wobec czego plany budowy kościoła porzucono. W przydrożnej kaplicy w Byczynie począwszy od 1928 r. odprawiano msze św. i prowadzono katechizację.

REKLAMA

W tym też roku powstał Komitet Budowy Kościoła. W następnym roku do JE Metropolity Krakowskiego Księcia Adama Stefana Sapiehy udała się delegacja z prośbą o zgodę na budowę kościoła i utworzenie parafii. W maju 1929 r. podczas wizyty duszpasterskiej w Jaworznie Książę Metropolita odwiedził Byczynę i ustalił miejsce pod budowę kościoła. Świątynie miano pobudować u podnóża Góry Biskupiej. We wrześniu 1930 r. poświęcono kamień węgielny i nadano kościołowi tytuł Najświętszego Serca Pana Jezusa. Do budowy przystąpiono w rok później. W 1933 r. w jaworznickich kościołach odczytano akt erygujący, którym ustanowiono samodzielną parafię w Byczynie. Wcielono do niej Jeziorki Byczyńskie. Pierwszym proboszczem parafii był ks. Zygmunt Łyczek. Począwszy od 1948 r. w Jeziorkach pod nowym krzyżem w Wielką Sobotę święcono pokarmy. Był to krzyż betonowy, który postawiono w miejscu dawnego drewnianego krzyża, który stał tam jeszcze za czasów, gdy Jeziorki były terenem niezabudowanym. Od 1945 r. katecheza dzieci i młodzieży odbywała się w domach prywatnych m.in. u państwa Koziarzów, Jamrozików, Jochymków i Piątkowskich.

W 1958 r. na posesji Honoraty Koziarz (obecna ulica Morgowa) postawiono kapliczkę słupową. Umieszczono w niej ryngraf z wizerunkiem Matki Bożej z Dzieciątkiem przywieziony z Częstochowy. Kapliczkę umieszczono w miejscu, gdzie wcześniej na drzewie była kapliczka skrzynkowa.

W czerwcu 1965 r. parafię w Byczynie wizytował ks. kardynał Karol Wojtyła, który udzielił podówczas bierzmowania 325 wiernym. Kolejna wizyta odbyła się w marcu 1975 r. Kardynał udzielił sakramentu bierzmowania i poświęcił palmy wielkanocne. Od jesieni 1979 r. w domu Józefy Patuchy przy ul. Morgowej odprawiano msze św. dla starszych i chorych. Proboszcz parafii byczyńskiej ks. Jan Głód podjął starania dla uzyskania działki pod budowę tymczasowej kaplicy, w przyszłości zaś kościoła. Ostatecznie zdecydowano, że będzie to działka przy ul. Kasztanowej. Działkę poświęcono, w jej centralnym punkcie stanął krzyż i ołtarz polowy. Rozpoczęto też budowę kaplicy. Jaworzno było miastem przemysłowym, kaplica powinna więc mieć patrona ludzi pracy. Ks. Głód jako patrona kaplicy, później kościoła wskazał Józefa Rzemieślnika.

Wnętrze kaplicy św. Józefa Rzemieślnika w Jeziorkach (fot. z archiwum parafii)

Kiedy w 1983 r. przybył do Polski z drugą pielgrzymką Ojciec Święty, podczas mszy św. na krakowskich Błoniach poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni w Jeziorkach. 1 maja 1984 r. w dniu św. Józefa Rzemieślnika poświęcono kaplicę. W tym czasie złożono wniosek o pozwolenie na budowę kościoła. W trzy miesiące później otrzymano pozwolenie. Kościół zaprojektował mgr inż arch. Józef Maria Dudkiewicz. Budowę świątynio rozpoczęto wiosną 1985 r.

Finansowano ją ze składek parafian. Nad pracami czuwał ówczesny proboszcz parafii w Byczynie ks. Zdzisław Hopciaś. Stan surowy zamknięto w 1989 r. W marcu 1992 r. papież Jan Paweł II ustanowił diecezję sosnowiecką, do której włączono Jaworzno. Postanowieniem Ojca Świętego patronem diecezji został św. Albert Chmielowski.

Budynek kościoła w Jeziorkach do 1994 r. pozostawał w stanie surowym. W czerwcu 1994 r. staraniem proboszcza parafii w Byczynie ks. Eugeniusza Cebulskiego do budynku kościoła w Jeziorkach doprowadzono elektryczność.
Ela Bigas na podst. „Historii Jeziorek” Grażyny Gut i Jerzego Gut

- REKLAMA - Zewnętrzne linki