Uroczystości Bożego Ciała

Boże Ciało to jedno z najstarszych świąt katolickich. Ustanowił je Papież Urban IV w 1264 r. W to święto kościół katolicki czci Najświętszy Sakrament. Świętu temu nadano charakter nabożeństwa procesyjnego. Wierni podczas procesji modlą się, wędrując do czterech ołtarzy pobudowanych w okolicach kościołów. Proszą Boga o uchronienie od wszelkich nieszczęść i o dobrą pogodę.

REKLAMA

Procesje wyprowadzane są z kościołów przez dziewczynki sypiące płatki kwiatów. Niesione są baldachimy, feretrony i sztandary bractw. Ołtarze są pięknie zdobione, przy każdym z nich czytane są fragmenty ewangelii i udzielane uroczyste błogosławieństwa.

Dawnym zwyczajem świętowano również przez cały tydzień po Bożym Ciele – biły dzwony, grały trąbki, gromko śpiewano. Na wsiach w zwyczaju było urządzanie procesji na cmentarzach. W oktawę Bożego Ciała święcono wianki z niezapominajek, macierzanek i bławatków. Miały one chronić od choroby, zarazy i niepogody.

Tradycyjnie procesja Bożego Ciała z jaworznickiej Kolegiaty św. Wojciecha i św. Katarzyny wiodła do czterech ołtarzy. Przy dźwięku dzwonów procesję wyprowadził z Kolegiaty krzyż procesyjny, tuż za nim szli ministranci i lektorzy z dzwonkami, dzieci komunijne, górnicy nieśli sztandary, następowali po nich niosący feretrony. Dzieci sypiące kwiaty poprzedzały baldachim, pod którym ks. proboszcz niósł Monstrancję. Jak nakazuje zwyczaj, z ołtarzy należało zabrać do domów fragment zdobiącej go brzozy. Zatknięty w domostwach za święty obraz miał chronić przed wszelkim złem.

- REKLAMA -

Zewnętrzne linki